Monday, August 14, 2017

Νιγηριανοί δισεκατομμυριούχοι

Οι αναλογίες ανάμεσα στην ψήφο στον εξωφρενικά λαϊκιστή Τσίπρα στην Ελλάδα και στον εξωφρενικά λαϊκιστή Τραμπ στις ΗΠΑ είναι πολλές. Η πιο σημαντική είναι η άγνοια που είχε το ευρύ κοινό για το τι σκοπεύει ο Τσίπρας να εφαρμόσει στην Ελλάδα και ο Τραμπ στις ΗΠΑ με εξαίρεση την οικονομική πολιτική. Εκεί τα γνωρίζαμε όλα αναλυτικά: εμείς θα παίζαμε τα νταούλια και θα χόρευαν οι παγκόσμιες αγορές, και ο Τραμπ θα δημιουργούσε τόσες δουλειές που δεν θα είχαν πού να πρωτοδουλέψουν οι Αμερικάνοι.
Τώρα βλέπουμε στην Ελλάδα όλα τα εξωφρενικά και ανήθικα που κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και βλέπουν και οι Αμερικάνοι ένα-ένα τα νομοθετήματα του Τραμπ. Το τελευταίο του κατόρθωμα, που ευτυχώς δεν πέρασε στα ψιλά των ΜΜΕ, είναι ότι κόβει τα κονδύλια που είχαν αφιερωθεί στον αγώνα για να μειωθούν οι εφηβικές εγκυμοσύνες (μπορείτε να διαβάσετε λεπτομέρειες εδώ, σε άρθρο των New York Times: https://www.nytimes.com/2017/08/11/opinion/health-teenage-pregnancy-prevention.html).
Το συγκεκριμένο πρόβλημα είναι τεράστιο στην Αμερική, και με τα κονδύλια που διέθεσε η κυβέρνηση Ομπάμα είχαν μειωθεί οι εφηβικές εγκυμοσύνες κατά 50% την τελευταία οκταετία. Ο ουσιώδης λόγος που κόβονται τώρα τα κονδύλια είναι ότι στην κυβέρνηση Τραμπ, στα σχετικά πόστα, κουμάντο κάνουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι έχουν την λύση για να μειωθούν οι εφηβικές εγκυμοσύνες. Και η λύση είναι να πουν στους εφήβους να απέχουν από το σεξ. Μόλις τους το πουν και τους το ξαναπούν, οι έφηβοι θα σταματήσουν να κάνουν σεξ και το πρόβλημα θα λυθεί.
Κάτι τόσο λογικό όσο το να ακούς έναν υπουργό Παιδείας στην χώρα σου να λέει πως τα παιδιά θα κάνουν λιγότερες ώρες μάθημα στο δημοτικό απ’ ότι στις χώρες της Αφρικής, επειδή δεν θέλουμε να τα κουράζουμε, και ότι είναι δουλειά των φοιτητών να διώχνουν τους εμπόρους ναρκωτικών από τα πανεπιστήμια.
Είναι τραγικό αυτό που συμβαίνει και στις δύο χώρες, αλλά δεν είναι άδικο. Κάποιοι άνθρωποι μας υποσχέθηκαν πράγματα που έμοιαζαν τόσο πιθανά, αν τα σκεφτόταν κανείς έστω και λίγο, όσο το να είναι αληθινά τα emails από Νιγηριανούς δισεκατομμυριούχους που θέλουν να μοιραστούν την περιουσία τους μαζί μας. Κι εμείς τους ψηφίσαμε.  



Monday, August 07, 2017

Ενάντια στη δημοκρατία

Ένας φίλος, σήμερα, μου πρότεινε να διαβάσω δυο καινούργια βιβλία που επιτίθενται στην δημοκρατία – εξηγούν ότι, αφού η δημοκρατία οδηγεί σε τόσο τραγικές επιλογές ανθρώπων όπως αυτές που βλέπουμε όλο και πιο συχνά στην ηγεσία διαφόρων χωρών του κόσμου, πρέπει να βρούμε ένα σύστημα για να την αντικαταστήσει.
Ο φίλος μου δεν συμφωνούσε με το συμπέρασμα των βιβλίων, αλλά βρήκε πολύ ενδιαφέρουσα την ανάλυση που έκαναν για το πώς στην δημοκρατία συγκεκριμένοι άνθρωποι, εκμεταλλευόμενοι παθογένειες στην γνώση και στην ψυχολογία των μεγάλων μαζών, μπορούν να πάρουν την εξουσία και να οδηγήσουν σε τεράστιες καταστροφές.
Το ένα βιβλίο προτείνει αντί για ψηφοφορία να γίνεται κλήρωση για τους βουλευτές, ανάμεσα σε όλο τον πληθυσμό.
Το δεύτερο βιβλίο (για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε την κριτική του New Yorker εδώ: http://www.newyorker.com/magazine/2016/11/07/the-case-against-democracy) προτείνει ένα σύστημα όπου όσοι έχουν ευρύ πεδίο γνώσεων θα έχουν πολύ μεγαλύτερη ισχύ από τους υπόλοιπους. Αυτό μπορεί να γίνει, λέει το βιβλίο, είτε με το να επιτρέπεται να ψηφίζουν μόνο όσοι έχουν αποδείξει, μέσω εξετάσεων, ότι έχουν συγκεκριμένο επίπεδο γνώσεων, είτε με το να ψηφίζουν όλοι αλλά όσοι έχουν γνώσεις να διαθέτουν περισσότερες ψήφους (να «μετράει» π.χ. διπλή η ψήφος τους), είτε με το να ψηφίζουν όλοι, όπως σήμερα, αλλά να υπάρχει ένα συμβούλιο «σοφών» το οποίο θα μπορεί να ασκεί βέτο σε αποφάσεις της κυβέρνησης που θα τις κρίνει καταστροφικές.
Οι προτάσεις και των δύο βιβλίων είναι ιδιαίτερα προβληματικές, φυσικά. Η πρώτη αφήνει την μοίρα μιας χώρας στην τύχη και η δεύτερη είναι βαθιά ρατσιστική. Αλλά όσο οι άνθρωποι, παγκοσμίως, θα συνεχίζουν τον αυτοκαταστροφικό κατήφορο των τελευταίων ετών στις πολιτικές τους επιλογές, αρνούμενοι να σκεφτούν ορθολογικά για το μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους, τόσο περισσότερο θα αυξάνονται οι φωνές ενάντια στην δημοκρατία.

Thursday, August 03, 2017

O έμπορας

Τα δύο θέματα μοιάζουν διαφορετικά, αλλά δεν είναι.
Το πρώτο είναι ο καινούργιος νόμος του υπουργείου Παιδείας, σύμφωνα με τον οποίο οι σημαιοφόροι και οι παραστάτες στο δημοτικό θα προκύπτουν από κλήρωση (κι αν σου κάτσει; όπως λέει και η διαφήμιση του Τζόκερ).
Το δεύτερο είναι η ατάκα του Τσακαλώτου στην Βουλή: «Μη μας λέτε για τα ναρκωτικά και τη βία, πείτε μας για τις καταλήψεις, ότι θέλετε τους φοιτητές να κάθονται στα αυγά τους». Με άλλα λόγια, είπε ξεκάθαρα ότι τα ναρκωτικά, η βία και η πορνεία (βλέπε Αριστοτέλειο) μέσα στο ελληνικό πανεπιστήμιο δεν τον απασχολούν, αρκεί να μπορούν να γίνονται καταλήψεις. Μια απλή καθημερινή δήλωση, δηλαδή, που θα έκανε ένας υπουργός οπουδήποτε στον κόσμο.
Θα σας πω τώρα γιατί δεν είναι διαφορετικά τα θέματα.
Ποιος έμπορος στην πιάτσα, σε οποιοδήποτε είδος εμπορίου είναι το γατόνι; Ο μόρτης, ο ξύπνιος, ο ευέλικτος, ο σωστός ο έμπορας; (επειδή είναι μόρτης το «ο» γίνεται «α»). Ο μόρτης, ο ξύπνιος, ο σωστός είναι αυτός που: α) διατηρεί τους πελάτες που έχει και β) παρακολουθεί την πιάτσα, ξέρει τι ζητάει ο κόσμος και απευθύνεται με το προΐόν του σε όλο και περισσότερους πιθανούς πελάτες.
Ε, λοιπόν, αυτές τις μέρες ο Ευκλείδης ο Τσακαλώτος κάνει την πρώτη δουλειά και ο Κώστας ο Γαβρόγλου κάνει την δεύτερη, ψάχνοντας για πελάτες-ψηφοφόρους. Ο Ευκλείδης λέει στον παλιό ΣΥΡΙΖΑ, του 3%, που γούσταρε σαν τρελός όποια κατάληψη κι αν υπήρχε, ότι μην φοβάστε, μπορεί στην οικονομία να σας ξεσκίζουμε επειδή φταίνε οι κακοί οι ξένοι, αλλά στην Παιδεία παραμένουμε οι κολλητοί σας και θα σας αφήνουμε να κάνετε ότι γουστάρετε. Έτσι για να κρατάμε τα πελατάκια. Ο Κώστας (γνωστός και ως «ρωμαλέος») απευθύνεται στον πολύ κόσμο, στα καινούργια τα πελατάκια και του λέει: «τέλος αυτά τα φασιστικά που ήξερες με τους καλύτερους να βγαίνουν μπροστά, τώρα μπορεί και το δικό σου παιδί αν είναι λίγο κωλόφαρδο να σηκώσει την σημαία». Γιατί το κάνει; Επειδή «ζυγίζει» τους πελάτες. Ξέρει ότι οι πελάτες-γονείς στην Ελλάδα κανακίζουν τα παιδιά τους περισσότερο από άλλες χώρες, ότι θα ήθελαν να τα δουν σημαιοφόρους και ότι προφανώς η μεγάλη πλειοψηφία των παιδιών δεν είναι άριστοι μαθητές (επειδή δεν γίνεται να είναι όλοι άριστοι). Οπότε, τους «χαϊδεύει» προωθώντας την εξίσωση όλων των μαθητών προς τα κάτω: είμαστε όλοι ίσοι, δεν χρειάζεται να διακριθείς για να τιμηθείς σηκώνοντας την σημαία. Αρκεί να σε θυμηθεί η θεά τύχη. Μπορεί το παιδί σου να μην ανοίγει βιβλίο ή να έχει σπάσει στο ξύλο τρεις-τέσσερις συμμαθητές του, αλλά αν του κάτσει θα είναι σημαιοφόρος. Αριστείες και αξιολογήσεις και άλλες τέτοιες βλακείες κομμένες. Εξάλλου η αριστεία είναι ρετσινιά, μας το είπαν οι άνθρωποι από τις πρώτες μέρες της κυβέρνησής τους. Μπαλτάς-Φίλης-Γαβρόγλου, το τρενάκι του τρόμου που συνεχίζει να διαλύει τα πάντα στην Παιδεία της χώρας.
Εγώ λέω να επεκτείνουμε την λογική του Κώστα του Γαβρόγλου. Γιατί να στέλνουμε τους καλύτερους αθλητές στους Ολυμπιακούς αγώνες και στα παγκόσμια πρωταθλήματα, να εκπροσωπούν την χώρα; Να στέλνουμε κάποιον Έλληνα τυχαία, με κλήρωση. Ομοίως για τις Ολυμπιάδες Μαθηματικών και Φυσικής. Ή και γενικά στην ζωή, γιατί να ξεχωρίζουν κάποιοι, να αξιολογούνται ως καλύτεροι από άλλους, να επιλέγονται για κάποιες δουλειές; Ας γίνεται κλήρωση για όλα. Ο καθένας μας θα ξέρει πως ούτε οι ικανότητες, ούτε η προσπάθειά του παίζουν κανένα ρόλο, όλα είναι τυχαία για την εξέλιξή του στη ζωή.
Μου άρεσε πολύ και η καταπληκτική εξήγηση του Κώστα για την κλήρωση στους σημαιοφόρους και στους παραστάτες: αφού όλοι πάνε στρατό, γιατί να μην μπορούν όλοι να κρατήσουν και την σημαία; έγραψε σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Παιδείας. Ίσως να μην τους έχει πει κανείς ότι και στον στρατό, όπως παντού, υπάρχουν τα επίλεκτα σώματα, οι ειδικές δυνάμεις. Μήπως, αν γίνει κάποιο σοβαρό επεισόδιο, να το ρίξουμε σε κλήρο αν θα στείλουμε τα ΛΟΚ ή κάποιον φαντάρο που κάνει την θητεία του αραχτός σε κάποιο γραφείο;
Και γιατί να μην εξισωθούμε όλοι προς τα κάτω; θα μου πείτε. Εδώ ο Αλέξης ο Τσίπρας, που δεν είχε διακριθεί ποτέ του σε τίποτα, είναι πρωθυπουργός της χώρας και μας λέει στα μούτρα με την συνέντευξή του στον Guardian ότι μπορεί να είναι ψεύτης, αλλά δεν είναι απατεώνας.
Μια κουβέντα ακόμα για τον Ευκλείδη τον Τσακαλώτο: ο άνθρωπος αυτός είναι καθηγητής πανεπιστημίου στα Οικονομικά, οπότε γνωρίζει πώς να σκέφτεται ορθολογικά. Στην τοποθέτησή του όμως προχθές είπε: «Δεν θέλουν κάποιοι να γίνονται καταλήψεις, εγώ έχω πάρει μέρος σε πολλές, εγώ πιστεύω ότι οι πολλές είναι λάθος, αλλά κι αν είναι λάθος και δεν συμφωνώ δεν σημαίνει ότι δεν μπορώ να συζητήσω».
Ερώτηση: Τι σημαίνει «πολλές» καταλήψεις; Πόσες ακριβώς είναι οι «πολλές»; Στο μυαλό κάποιου μπορεί ακόμα και μία να είναι πολλή. Στο μυαλό κάποιου άλλου, ακόμα κι αν όλη η χώρα είναι κατειλημμένη, όλα είναι οκ και μπράβο μας που έχουμε υπό κατάληψη τα πάντα. Αν είναι θέμα προσωπικής εκτίμησης του καθενός το «πολλές» και το «λίγες» τότε οδηγούμαστε σε ζούγκλα, διότι όπως έχει πει ο ντέρτι Χάρι, οι γνώμες είναι σαν τις… (ξέρετε), όλοι έχουν από μία.  
Είτε είναι, λοιπόν, καλές οι καταλήψεις παντού, όσες κι αν γίνουν, είτε δεν είναι και δεν πρέπει να γίνονται καθόλου. Δεν έχει τόση σημασία αν είσαι υπέρ της μιας ή της άλλης άποψης, έχει σημασία να είσαι καθαρός άνθρωπος στις θέσεις σου. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος ξέρει ότι αυτό που λέει ότι «οι πολλές είναι λάθος» δεν στέκει ορθολογικά και οδηγεί σε χάος. Αλλά ο καλός ο έμπορας κάτι τέτοιες λεπτομέρειες τις ξεπερνάει για πλάκα.